Ansjovis

Algemeen

• Engraulis encrasicolus
• Anchovy (Engels) – Sardelle (Duits)

Ansjovis komt voor in de oostelijke Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee, waar de soort zich ophoudt in kustzones met hoge planktonconcentraties. De verspreiding volgt duidelijke temperatuur- en voedselpatronen, waarbij grote scholen zich in het voorjaar richting ondieper water verplaatsen om te paaien. Tijdens warmere maanden trekken ze dieper het open water in, terwijl ze in de winter vaker geconcentreerd blijven in gebieden met stabielere omstandigheden. De vis leeft grotendeels in de bovenste waterlagen maar kan tot meer dan honderd meter diepte afdalen wanneer prooien lager in de waterkolom voorkomen. Het slanke lichaam, de relatief grote bek en de enkele rugvin ondersteunen een efficiënte zwemstijl in strak georganiseerde scholen. Dit groepsgedrag zorgt voor bescherming en maakt snelle wendingen mogelijk, wat nodig is in gebieden met veel roofvis. Door deze aanpassingen handhaaft ansjovis een brede verspreiding in Europese en Noord-Afrikaanse wateren, waar de soort een belangrijke rol speelt in het kustecosysteem.

Overige informatie

Ansjovis wordt veel gebruikt in gezouten, ingelegde of gefermenteerde vorm, maar verse ansjovis wint terrein dankzij zijn milde structuur en zuivere smaak. De soort is gevoelig voor natuurlijke schommelingen in aanwas, waardoor duurzame visserij en monitoring van jaargangen belangrijk blijven. In diverse vangstgebieden gelden quota en seizoenssluitingen om gezonde bestanden te behouden. Culinaire toepassingen variëren van Mediterrane sauzen en marinades tot warme gerechten waarin ansjovis een natuurlijke umamidiepte geeft. Binnen de sector groeit de aandacht voor transparantie in herkomst en vangsttechniek, wat aansluit bij de vraag van horeca, viswinkels en iedere visgroothandel die werkt aan een betrouwbaar assortiment als leverancier voor de horeca.