Haring (Hollandse nieuwe)

Algemeen

• Clupea harengus
• Atlantic herring (Engels) en Atlantischer Hering

Haring komt voor in het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan, met sterke concentraties in de Noordzee, het Skagerrak en het Kanaal. De soort leeft vooral in middelste waterlagen tussen twintig en tweehonderd meter, afhankelijk van temperatuur, voedselrijkdom en seizoensstromingen. Haring vormt grote scholen en volgt duidelijke migratiepatronen die jaarlijks terugkeren. In het voorjaar trekken de scholen richting kustzones voor voedsel, terwijl ze in de zomer en herfst verder uitwaaieren over open water om te profiteren van planktonrijke gebieden. Het lichaam is slank en fusiform, met een beweeglijke staartvin die snelle groepsbewegingen mogelijk maakt. Haring reageert sterk op temperatuurwijzigingen en lichtinval, waardoor groepen zich ritmisch verplaatsen binnen de waterkolom. De verspreiding strekt zich uit over koude tot gematigde zones waar planktonbloei ruim aanwezig is. De samenhang tussen bouw, gedrag en stromingspatronen maakt haring tot een van de meest dynamische pelagische soorten van de Noord-Atlantische regio.

Overige informatie

Hollandse nieuwe haring wordt gewaardeerd om zijn volle, zachte smaak en fijne structuur, waardoor hij geliefd is bij viswinkels. De visserij is nauw gereguleerd, met quota en monitoring om duurzame bestanden te behouden. Variaties in planktonaanbod en temperatuur hebben invloed op het vetgehalte, maar verbeterde vangst- en verwerkingsmethoden zorgen voor stabiele kwaliteit. Haring wordt zowel traditioneel rauw gegeten als verwerkt in moderne koude bereidingen. Binnen professionele ketens vormt de soort een efficiënt product dat goed past in de samenwerking tussen een visgroothandel en een leverancier voor de horeca, waardoor seizoensgebonden pieken en constante aanvoer goed worden